Hipstamatic, de digitale polaroid

Sinds een tijdje heb ook ik een iphone. Dat heeft weinig te maken met het feit dat ik een mac-gebruiker ben. Sterker nog, de meeste iphone eigenaars hebben gewoon een PC. De iphone op zich interesseert me weinig, de diverse apps gaven de doorslag. Naast nuttige, beslist niet alleen fotografische, app’s zijn er natuurlijk altijd toepassingen die op het eerste gezicht vooral voor de “fun” lijken gemaakt maar die bij nader inzien toch meer hebben. Zo ook de Hipstamatic app. Voor nog geen twee euro kun je je gemaakte foto’s net even wat extra’s meegeven. Al voor de opname beslis je hoe de foto er uit komt te zien. Je hebt de keuze uit meerdere filmtypes (kleur, zwart-wit, sepia, hoogcontrast e.a.) die ieder weer een ander kader om je foto zetten. Het gebruik van de verschillende “objectieven” zie je vooral terug in de beeldweergave. Contrastrijk of juist meer overstraald, vignettering, lensfouten en ga zo maar door. Als het standaardpakket niet voldoende is kun je voor enkele euro’s je arsenaal aan “films” en “objectieven” uitbreiden. Voor alle mogelijke verkrijgbare film- en objectief combinaties, en voor de geschiedenis achter de Hipstamatic cult moet je maar eens op www.hipstamatic.com kijken. Het boeiende van Hipstamatic is dat het gemaakte beeld meteen je eindproduct hoort te zijn. Ben je niet tevreden met de foto? Dan maak je gewoon een nieuwe foto. Het verschil met de analoge polaroid is dat je het eindresultaat nog sneller ziet én dat het je helemaal niets kost.

 

alt