als meer niet altijd beter is....

Eenveel gemaakte fout is dat u blind vaart op het aantal megapixels van een camera. Jarenlang is de tendens geweest om zoveel mogelijk pixels op een zo klein mogelijk oppervlak te proppen met alle (nadelige) gevolgen van dien. De gemiddelde consument wist immers niet beter. Hoe meer megapixels, des te beter. Gelukkig gaan de camerafabrikanten eindelijk inzien dat het anders moet en kan. Niet voor niets zitten er in sommige highend compactcamera’s (zoals bijvoorbeeld de Canon G12) duidelijk minder pixels dan in de voorlopers.

Beeldkwaliteit hangt van een heel scala van factoren af. Ik wil er een paar uitpikken:

-de grootte van de sensor, en daarmee samenhangend de grootte van de pixels

Sensor_sizes_small.jpg

Bovenstaande afbeelding geeft de grootte van een aantal veel gebruikte beeldsensoren weer. Het mag duidelijk zijn dat er op een grote sensor niet alleen veel meer pixels passen (1 pixels is 1 beeldvormende eenheid), maar ook dat bij een gelijkblijvend aantal pixels deze veel groter kunnen zijn. Hoe groter de pixel, hoe meer (licht)energie en dus meer (beeld)informatie er in opgeslagen kan worden. De kwaliteit per pixels wordt steeds beter en is de fabrikant kan tegenwoordig de kwaliteit hiervan tot op een voor kort ongekend niveau brengen. De samenhang tussen de grootte van de sensor en de beeldkwaliteit verandert daarmee uiteraard niet of nauwelijks.

-de kwaliteit van de gebruikte objectieven.

Hoewel zoomlenzen tegenwoordig gemeengoed zijn, is een vastbrandpunt objectief per definitie beter. Waarom? Omdat er veel minder concessies aan de lensconstructie gedaan hoeven te worden. Waar dit bij een tele- of groothoekzoom nog enigszins meevalt is met name de constructie van groothoek naar telebereik lastig. Verwacht dan ook van uw 18-250mm geen (optische) wonderen, vooral niet als u deze ook nog eens op volle lensopening gebruikt. Sterker nog, de kwaliteit zou wel eens ronduit slecht kunnen zijn. Het is in dat opzicht frappant hoeveel fotografen er rondlopen met een top-camera voorzien van een tob-objectief. Of het zinvol is om camera van ruim € 1500,- voorzien van een stuk (zoom)glaswerk dat nauwelijks meer dan 10% van dat bedrag bedraagt is dan ook maar de vraag. Meer daarover in het artikel over objectieven.

-de opnametechniek

Beeldkwaliteit is niet alleen een hardware technisch verhaal als het gaat om pixels, sensoren en objectieven maar er zit natuurlijk ook een opname technische kant aan. Als u uw 18-270mm diafragmeert tot F11 of F16 teneinde een betere optische kwaliteit te bereiken heeft dat uiteraard gevolgen voor de te gebruiken sluitertijd. Die wordt evenredig langer. Op een zonnige dag zal dat misschien nog wel meevallen, maar op het moment dat de lichtomstandigheden minder zijn wordt het al snel problematisch, k al is het objectief voorzien van beeldstabilisatie. Met 1/15 of 1/30sec en een 250mm brandpuntsafstand vraagt u om problemen. Natuurlijk kunt (of moet) u de ISO-waarde verhogen, alleen werkt dat weer nadelig op de beeldkwaliteit. En zoals gezegd: op een camera die topprestaties levert bij ISO 800 gaat u toch niet een dergelijk stuk glas zetten? Een goed statief is een optie maar biedt ook niet altijd de oplossing.

-de software

Voor een maximale beeldkwaliteit fotografeert u in RAW. Daarover is geen discussie mogelijk. Zorgt u er dan wel voor dat u ook een up-to-date RAW-converter gebruikt. Niet alleen de hardware wordt constant beter, ook de software-ontwikkeling staat niet stil. In onderstaande afbeeldingen ziet een 100% crop uit een opname gemaakt op ISO 25.600 met een Canon 5D Mark II. Het linker beeld is het origineel. In het middeneen 100% cropuit het RAW-bestanddat ontwikkeld is in Lightroom 2.0. Het rechter beeldis hetzelfde bestand, maar dan ontwikkeld in Lightroom 3.0.Commentaar lijkt me overbodig. Ondertussen zitten we al bij Lightroom versie 5. De ontwikkeling gaat gestaag door!

Conversie.jpg